Himno o texto litúrgico ≈ 3 min Corta Español y latín

Stabat Mater: Estaba la Madre dolorosa

Un poema para quedarse junto a la cruz: mira primero a María, que sufre con su Hijo, y termina pidiendo poder acompañar y esperar la victoria.

Estaba la Madre dolorosa junto a la cruz, llorando, mientras su Hijo pendía.

Su alma gimiente, entristecida y dolorida, la traspasó una espada.

¡Qué triste y afligida estuvo aquella bendita Madre del Unigénito!

Se lamentaba y sufría, la piadosa Madre, al ver los tormentos de su glorioso Hijo.

¿Quién es el hombre que no lloraría al ver a la Madre de Cristo en tan gran suplicio?

¿Quién no podría entristecerse al contemplar a la Madre de Cristo sufriendo con su Hijo?

Por los pecados de su pueblo vio a Jesús en los tormentos y sometido a los azotes.

Vio a su dulce Hijo morir desamparado, cuando entregó el espíritu.

¡Ea, Madre, fuente de amor!, hazme sentir la fuerza del dolor para que llore contigo.

Haz que arda mi corazón en el amor a Cristo Dios, para que le agrade.

Santa Madre, concédeme esto: graba las llagas del crucificado con fuerza en mi corazón.

Las penas de tu Hijo herido, que se dignó padecer por mí, compártelas conmigo.

Haz que llore piadosamente contigo, que me compadezca del crucificado mientras yo viva.

Estar junto a la cruz contigo y asociarme a ti en el llanto, es lo que deseo.

Virgen de las vírgenes, preclara, no seas ya amarga conmigo: haz que llore contigo.

Haz que lleve la muerte de Cristo, hazme partícipe de su pasión y que recuerde sus llagas.

Haz que sea herido con sus llagas, haz que me embriague de la cruz y de la sangre de tu Hijo.

Para que no me abrase el fuego, sea yo defendido por ti, Virgen, en el día del juicio.

Cristo, cuando llegue la hora de partir, concédeme llegar por tu Madre a la palma de la victoria.

Cuando el cuerpo muera, haz que se le conceda al alma la gloria del paraíso.

Amén.

Stabat Mater dolorosa

Stabat Mater dolorosa iuxta crucem lacrimosa, dum pendebat Filius.

Cuius animam gementem, contristatam et dolentem, pertransivit gladius.

O quam tristis et afflicta fuit illa benedicta Mater Unigeniti!

Quae maerebat et dolebat, pia Mater, dum videbat nati poenas inclyti.

Quis est homo qui non fleret, Matrem Christi si videret in tanto supplicio?

Quis non posset contristari, Christi Matrem contemplari dolentem cum Filio?

Pro peccatis suae gentis vidit Iesum in tormentis et flagellis subditum.

Vidit suum dulcem Natum moriendo desolatum, dum emisit spiritum.

Eia, Mater, fons amoris, me sentire vim doloris fac, ut tecum lugeam.

Fac, ut ardeat cor meum in amando Christum Deum, ut sibi complaceam.

Sancta Mater, istud agas, crucifixi fige plagas cordi meo valide.

Tui Nati vulnerati, tam dignati pro me pati, poenas mecum divide.

Fac me tecum pie flere, crucifixo condolere, donec ego vixero.

Iuxta crucem tecum stare et me tibi sociare in planctu desidero.

Virgo virginum praeclara, mihi iam non sis amara: fac me tecum plangere.

Fac, ut portem Christi mortem, passionis fac consortem et plagas recolere.

Fac me plagis vulnerari, fac me cruce inebriari et cruore Filii.

Flammis ne urar succensus, per te, Virgo, sim defensus in die iudicii.

Christe, cum sit hinc exire, da per Matrem me venire ad palmam victoriae.

Quando corpus morietur, fac, ut animae donetur paradisi gloria.

Amen.

Himno o texto litúrgico · Atribuida a Iacobus de Tuderto (autoría discutida) · Procedencia y derechos

Sobre esta oración

Contexto

La tradición lo atribuye al franciscano Jacopone da Todi (siglo XIII), aunque su autoría se discute. Se canta en la fiesta de la Virgen de los Dolores (15 de septiembre) y es un clásico del Vía Crucis y de la Cuaresma.

Para qué sirve

Acompañar a María y a Jesús en la pasión y rezar, desde ahí, por quienes sufren junto a quien amamos.

Cómo rezarla

Se puede rezar entero o en tres bloques: la escena (estrofas 1-8), la petición de compartir el dolor (9-16) y la súplica final (17-20). En Cuaresma, un bloque cada día de la semana de la Pasión.

Para leer en la Biblia

Juan 19,25-27 · Lucas 2,34-35

Reflexión

Casi todo el poema mira a María: lo que sufre, lo que ve, lo que calla. No explica el dolor; lo acompaña. Quizá por eso se ha cantado tanto junto a lechos de enfermos y funerales: da permiso para estar, sin decir nada, junto a quien sufre.

Sugerir una corrección en esta oración

Que este rato te acompañe

Stabat Mater: Estaba la Madre dolorosa · ≈ 3 min